AissaIk groeide met mijn tweelingzus op in een welvarend gezin waarvan mijn moeder Duitse is en mijn vader een Marokkaan. Thuis draaide het altijd om wereldse doelen te bereiken, kort gezegd status, zekerheid en rijkdom bereiken speelden de hoofdrol in gesprekken aan de eettafel. Dat reikte allemaal zover dat mijn ouders nauwe banden hadden tot in het koningshuis van Marokko.

Rond mijn 11e levensjaar begon stress en overspanning bij mijn ouders de overhand te nemen. Daardoor verloor ik mijn vader als iemand die echt een vader voor zijn kinderen wil zijn. Aandacht en liefde waren slechts een fantasie waar ik over dagdroomde. Rond diezelfde periode begon de sfeer thuis ook niet al te gezellig te worden. Huiselijk geweld was snel aan de orde. Mijn tweelingzus werd door de kinderbescherming uit huis gehaald. Snel begon mijn realiteit drastisch te veranderen nu ik er geheel alleen voor stond. Alle uitbarstingen moest ik nu opvangen hoewel ik een zeer gehoorzaam kind was. De mishandelingen, zowel fysiek als mentaal hebben het vertrouwen naar mijn ouders toe laten vervagen. De laatste jaren leefde ik dus vooral in angst bij hen. De mishandelingen vonden zowat om de twee dagen plaats waarbij ik de details maar beter bespaar.

Het huilen naar God was vooral een
verlangen dat er iemand was die wist
waar ik doorheen ging.

Uit eenzaamheid begon ik God te zoeken op de islamitische manier zoals het mij werd geleerd. Ik bad vijf keer per dag en hield me aan de gebruikelijke zaken die mij geleerd werden. Het zoeken en huilen naar God was vooral een verlangen en hoop dat er iemand was die wist waar ik doorheen ging en dat ik bij deze iemand geliefd zou zijn.

De jaren bleven maar met angstige en verlaten gevoelens voorbij gaan. Tot op een dag… Op mijn zestiende levensjaar waren wij in Marokko op vakantie geweest waarbij we een villa aan het strand huurden. Daar was ik dan een nacht alleen thuis terwijl mijn ouders op stap gingen. Ik ging in het bed van mijn ouders liggen en staarde wat voor mij rond uit verveling en eenzaamheid.

Jezus’ ogen hadden iets onbeschrijfelijks.

Opeens vulde mijn kamer zich met een geweldig liefdevol licht dat zacht baby-blauw/zilver leek. Ik schrok en wilde gelijk een kreet laten, maar door de schrik kon ik me niet bewegen, laat staan een toon uitspreken. Op de grond zag ik een soort bloemen-loper ontstaan waar ik twee mooie voeten zag verschijnen. Het was alsof het lichaam zich als een mist vanuit de voeten onthulde. Opeens stond een geweldig lieve man voor mij. In mijn hart hoorde ik Zijn naam heel duidelijk, het was Jezus. Ik hoorde in mijn hart dat Hij de weg, de waarheid en het leven is. Hij zag er prachtig uit! Ik kon Zijn gezicht zien, maar tegelijkertijd ook niet omdat het stralender dan de zon was, en Zijn ogen hadden iets onbeschrijfelijks.

Hij keek me aan en liep me tegemoet en verdween.

Uiteraard had ik de schrik van mijn leven. Ik kon niet plaatsen wat ik meemaakte en het was allemaal niet bepaald islam-minded. Ik snapte er drie keer niks van, maar ik verlangde er zo zeer naar om het nogmaals mee te mogen maken.

Mijn ouders heb ik het geprobeerd uit te leggen, maar ze wimpelden het snel af alsof er niks groots gebeurd was.

Snel volgden dromen waarbij ik Petrus ontmoette en engelen zag. Ook heb ik vele dromen over het Hemels Koninkrijk gehad waarbij ik steeds verbaasd ontwaakte en alles probeerde uit te zoeken. Later had ik enkele zeer radicale dromen waarbij de Heer mij het een en ander duidelijk maakte over wie Hij was en is.

Jezus kennen is beseffen hoe zwaar de zonde weegt die tot schaamte en dood leidt.

Kortom, met mijn zeventiende ben ik uit huis gegaan en gaf ik mijn leven aan Jezus Christus, waarbij ik met mijn mate van begrip en kennis begreep dat ik Hem nodig heb om tot de Vader te komen. Dat was voor mij voldoende. En de Heer openbaarde mij Zijn heerlijkheid, en doet dat vandaag nog steeds. Jezus kennen is niet enkel het besef hebben gered te zijn door Zijn bloed, maar juist het besef hebben van hoe zwaar de zonde weegt die tot schaamte en dood leidt. Daarbij de ultieme genade dat Hij zonder zonde zonde voor mij werd. Dat is iets wat berouw opwekt, en tegelijkertijd vreugde in mijn nieuwe leven in Hem. Dit alles maakte Koning Jezus mogelijk, en dat niet alleen voor mij, maar juist voor een ieder!

Tot slot leef ik nu een liefdevol leven in Hem met mijn geweldige vrouw wachtende op Zijn spoedige terugkomst.