redouanIk ben opgegroeid in Amsterdam en islamitisch opgevoed. Al was het niet zo dat ik altijd in de moskee te vinden was. Sterker nog, ik ben in Nederland nooit naar de moskee gegaan om te bidden. Op één of andere manier wilde ik het bewust nooit. Wat ik wel heb gedaan is thuis vijf keer per dag bidden. Maar ook dat deed ik niet constant. Ik was wat het geloof betreft overtuigd dat je een goed mens moest zijn. Een schoon hart moest hebben. Ik probeerde me natuurlijk zoveel mogelijk aan de vijf zuilen te houden. Ik gaf altijd aalmoes aan de armen. Ik vastte altijd met de Ramadan en niet op de manier dat de jeugd van tegenwoordig doet. Ik was hier best streng en serieus in voor mezelf. Ik erkende Mohammed als de profeet alhoewel ik nooit enige gevoelens voor hem had of überhaupt aan hem dacht tijdens enig gebed. Dat realiseerde ik me ook pas een maand geleden. Wat ik begrijp van de moslims om mij heen is dat zij Mohammed voornamelijk als voorbeeld namen. Dit was bij mij nooit het geval. Ik voelde daar totaal niets voor. Ik was altijd met God bezig en nooit met Mohammed. En natuurlijk was ik ook van plan om een keer een bedevaart te maken naar Mekka. Maar ook daar had ik nooit een positief gevoel bij. Het was meer omdat het moest.

Als klein kind heb ik een aantal verzen uit de Koran uit mijn hoofd geleerd. Deze ben ik nooit vergeten. Het enige is dat ik eigenlijk nooit heb begrepen wat ik zei. Met het bidden sprak ik de verzen uit zonder me te realiseren wat ik zei. Ook hier had ik altijd wel twijfels over. Het kwam dus nooit uit het hart. Het waren alleen wat teksten die ik opnoemde.

Het kwam nooit uit het hart. Het waren alleen wat teksten die ik opnoemde.

Naarmate ik ouder werd en de puberteit inging heb ik veel dingen gedaan die God verboden heeft. Ik deed die dingen omdat ik veelal ‘erbij wilde horen’. Ik voelde me er nooit goed bij. Ook het feit dat ik veel islamitische vrienden had, gaf mij toch nooit een fijn gevoel. Ik voelde me eigenlijk nooit op mijn gemak bij ze. Het was alsof ik altijd anders was dan zij. Ik voelde me ook anders, maar probeerde het niet toe te geven.

Op een gegeven moment zat ik op school in Amsterdam waar ik nog meer islamitische vrienden kreeg.Dit is voor mij een slechte keuze geweest.. Ik heb het dan niet alleen over mijn resultaten, maar over mijn gevoel. Als ik terugdenk aan die tijd krijg ik gelijk kippenvel. Er hing altijd een negatieve sfeer. Ik ben daar daarom niet lang gebleven. Ik heb toen gekozen om een studie te volgen waarbij ik veelal intern moest verblijven. Dit was voor mij de eerste keer dat ik in een wereldje terecht kwam met alleen maar Nederlandse jongeren. Toevallig had ik bij mij op de kamer waar ik met vijf anders jongens verbleef een streng gelovige christen. En gek genoeg begrepen wij elkaar altijd. Wat ook leuk was is dat hij mij nooit negatief behandelde of mij minder vond omdat ik geen christen was. Maar zo had ik dat ook nooit tegenover hem. Het feit dat hij in Jezus Christus geloofde en netjes elke avond een stukje uit de Bijbel las respecteerde ik. Ik vond het juist mooi. Het klink raar maar ik had wel warme gevoelens naar hem toe. Zelf kende ik Jezus wel. Ik zag Hem alleen nooit als zoon van God. Ik zag Hem als een profeet omdat dat zo in Koran stond. Wel was het zo dat ik altijd liefde voor Jezus voelde terwijl ik Hem eigenlijk niet eens kende.

De jaren daarop heb ik qua geloof eigenlijk niet veel gedaan. Het verwaterde een beetje. Ik was niet praktiserend, maar geloofde natuurlijk wel altijd in God. Ik bad ook constant. In 2007 leerde ik een meisje kennen dat christelijk was opgevoed. Zij zou mijn hart op een gegeven moment openen voor de Heer. Dit was ook de tijd dat een ander familielid die nota bene streng islamitisch was opgevoed zich bekeerde en de Heer Jezus accepteerde in haar leven. Het was voor mij heel vreemd om dat te zien.. Maar ik was niet boos. Mijn eerste reactie was wel dat ik schrok, maar dat duurde niet lang. Op een of andere manier wou ik zelf ook meer weten. Naarmate mijn relatie vorderde ging ik ook samen met mijn vriendin bidden tot de Heer. Dat was voor mij heel apart, maar het voelde goed. Ik was er voor mezelf nog niet uit of ik me wilde bekeren of niet, maar ik voelde me al geen moslim meer. Ik was het liever kwijt. Ik wilde mezelf ook niet pushen om christen te worden. Het enige wat ik deed was mijn hart openen en het vanzelf laten komen. In 2009 gebeurde het dan ook. Ik bekeerde me en accepteerde de Heer Jezus Christus als de Zoon van God. Ik heb de Heer in mijn dromen gezien. Al kon ik niet begrijpen wat Hij allemaal tegen mij zei. Ik hoorde zijn woorden niet. We zaten samen op een bank en Hij begon met mij te praten. Ik zag Hem praten maar hoorde Hem niet. Tot op de dag van vandaag heb ik de droom nog niet kunnen begrijpen, maar ik ben overtuigd dat het een keer duidelijk zal worden.

Eindelijk begrijp ik wat ik lees en wat God bedoelt.

Eind 2009 ben ik gedoopt en heb ik de Heilige Geest mogen ontvangen. Ik ben trots en tegelijkertijd heel blij en gezegend dat ik de Heer heb mogen leren kennen. Ik voel me zoveel vrijer in het leven. Ik voel elke dag zoveel liefde in mijn hart. Niet alleen voor mezelf en voor mijn naasten maar voor iedereen. En vroeger liet ik het niet toe. Maar nu laat ik mijn liefde voor iedereen ook zien en voelen. Zoals de Heer dat ook doet. Ik lees nu ook elke dag een stukje uit de Bijbel en ik moet zeggen dat dit echt de moeite waard is. Je krijgt er zoveel voor terug. En natuurlijk het feit dat ik nu eindelijk begrijp wat ik lees en wat God bedoelt. Ik voel de Heer altijd heel dichtbij. Als ik Hem nodig heb dan staat Hij voor me klaar. Ik heb sinds ik christen ben het gevoel dat ik op God kan vertrouwen en dat Hij me nooit in de steek zal laten. Het mooie is dat ik geen angst meer heb.

Op één of andere manier had ik als moslim altijd een soort angst naar God toe. Dat is nu niet meer. Ik voel alleen maar liefde van en voor God. Ik ben zeer blij met deze levensveranderende ervaring en bid elke dag voor de mensen die de Heer nog niet kennen.

Vertrouw je leven aan Hem toe en je zult zien dat je er meer dan genoeg voor terugkrijgt.