samMijn naam is Sam (roepnaam) en ik ben op 4 jarige leeftijd vanuit Marokko (Rifgebergte) naar Nederland gekomen met mijn moeder en zusje. We gingen wonen bij mijn vader, die heel agressief was. Na verloop van tijd zijn er ook een broertje en zusje bijgekomen. Ik ben zelf islamitisch opgevoed, maar ik heb daar eigenlijk nooit in geloofd. Als kind ben ik naar de moskee geweest en ik heb daar de koran mogen lezen.

Vanuit huis heb ik geleerd, dat je door goede daden, punten scoort om zo door Allah gewaardeerd te worden. Het Islamitische geloof was gebaseerd op angst en niet op liefde, want ik was altijd bang dat Allah boos op me was, als ik fouten maakte. Ondanks dit wist ik diep in mijn hart dat God een God van liefde was en is. Ook voerde ik stiekem gesprekken met God, waar mijn moeder niks van wist. Dit omdat het niet was toegestaan in de Koran, dan alleen na een rituele wassing, waarbij je koranverzen moet reciteren in het Arabisch. Het was in het islamitische geloof onmogelijk en niet toegestaan om vanuit je hart te spreken met God, in een taal die je verstond zoals de Christenen dat doen.

Alles wat mij geleerd was, was tegen het beeld van God, wat ik diep in mijn hart ervoer. In mijn hart zag ik God als iemand die dicht bij mij stond en waarbij ik mezelf kon zijn en in mijn eigen taal gesprekken mee kon voeren.

Voor de mensen die God nog niet kennen en oprecht op zoek zijn naar de waarheid wil ik zeggen: blijf zoeken met heel je hart en ziel, bid tot Hem en je zult Hem vinden!

Op de basisschool kreeg ik Bijbelles, er kwam een vrouw Bijbelverhalen vertellen en dat vond ik als kind zo prachtig om naar te luisteren! Het was alsof alles over God wat ik in mijn hart ervoer vertaald werd. Mijn zoektocht naar God ging ook verder. Op mijn 15de kwam ik verschillende Christenen tegen, die mij meer vertelden over Jezus.

Op een gegeven moment kwam ik op een punt in mijn leven dat ik wel geloofde in God, maar nog niet wist wie Hij was. Na mijzelf verdiept te hebben in verschillende religies en veel gebeden te hebben, heb ik uiteindelijk de liefde en genade van God leren kennen door Jezus en Hem aanvaard als mijn Heer.

Zoals je kunt lezen ben ik niet van de ene op de andere dag Christen geworden. Vanaf mijn achtste tot mijn drieëntwintigste heb ik veel gebeden of God mij de waarheid wilde laten zien. Wat het ook mocht zijn, ik stond voor alles open, ik heb alles onderzocht en in Jezus heb ik mijn rust gevonden.

Na veel te hebben meegemaakt heeft Jezus mij vernieuwd. Hij heeft mij genezen van mijn slaapstoornis en rust gegeven. Ik heb een heel moeilijk verleden gekend, maar ik heb het aan Jezus gegeven en Hij heeft mij daar rust in gegeven! Ik heb ontdekt dat het Christendom niet slechts een levenswijze is maar een nieuw leven.

Mijn familie wil het tot de dag van vandaag niet accepteren. Ze denken dat het een fase is. Ik kan er ook niet met hun over praten, dat leidt alleen naar ruzie. Ik bid er wel voor dat ze Jezus mogen leren kennen en Zijn liefde en genade mogen ervaren.
Voor de mensen die God nog niet kennen en oprecht op zoek zijn naar de waarheid wil ik zeggen: blijf zoeken met heel je hart en ziel, bid tot Hem en je zult Hem vinden!

Mogen de liefde van God en de genade van de Here Jezus Christus in uw allen zijn. God wil jullie Vader zijn!