sezginIk ben opgevoed als een moslim aangezien mijn familie islamitisch is. En ook zij zijn islamitisch aangezien hun ouders ook islamitisch zijn. Sinds mijn 18e had ik een verlangen naar God, nadat ik, hoe ironisch, de film Passion of The Christ had gezien. Het leven van Jezus bewonderde ik, en ik vond het prachtig dat een man van God tot de dood kon gehoorzamen. Omdat ik toen nog een moslim was, begon ik met de Koran. En omdat de islam heel veel boeken (de Koran, de ahadith/gezegdes van Muhammed en zijn naasten, biografie van Muhammed, interpretaties van de geleerden etc.) heeft, was ik zeer intensief kennis aan het opdoen. Deze reis van kennis opdoen duurde voor mij uiteindelijk vier jaar. En hoe meer ik erover wist, hoe meer ik er afkeer van had.

Ik kon het maar niet vergeten hoeveel ik vreugde daar zag.

Tijdens een zomervakantie nam ik een Bijbel mee zodat ik kennis over de joden en christenen had, die ik later tegen hen kon gebruiken om hen duidelijk te maken dat ze fout zaten. Na het lezen van het Evangelie, was ik zeer onder de indruk. En nogmaals was Jezus de hoofdspeler. Jezus bleef me maar inspireren. Maar omdat mijn islamitische achtergrond zo diep in mijn wortels was, kon ik nooit accepteren dat Jezus de Zoon van God is en voor onze zonden gestorven is. Dus ik deed de Bijbel dicht, noteerde de verzen die ik als tegenargument kon gebruiken en ging verder met de Koran. Na deze zomervakantie was ik op het internet constant in discussie met christenen. Na een paar discussies had deze persoon (toevallig een pastor) mij uitgenodigd naar de kerk zodat wij op ons gemak alles konden bespreken. Zo gezegd, zo gedaan. Na deze gesprekken had hij me vervolgens uitgenodigd om als moslim naar een bijeenkomst te komen waar ik als moslim christenen kon informeren over de islam. Toen ik daar aankwam zag ik geen droevige gezichten die op het oordeel van Allah wachten, maar ik zag mensen die een relatie met God hebben en leefden als bevrijde mensen. Na die avond ging ik en mijn (zwakke) argumenten naar huis. Ik kon het maar niet vergeten hoeveel ik vreugde daar zag. En ook de zin ‘ik zal voor je bidden, Sezgin’ van de predikant, raakte me.

Hoe meer ik met de islam bezig was en hoe meer ik antwoorden op mijn vooroordelen over de Bijbel kreeg, hoe meer ik kritisch tegenover de Koran werd. De vragen waar ik als moslim nooit bij stil stond begon ik me opeens af te vragen. Ik stelde me vragen als: Waarom ben ik een moslim? Heb ik zelf wel bewust voor de islam gekozen? Waarom ben ik geen christen? Als een moslim bleef ik maar beweren dat de Bijbel veranderd was en dat Muhammed voorspeld is in de Bijbel. Maar dat zei ik niet omdat ik de feiten onderzocht had. Ik zei dat alleen omdat de Koran dat mij leerde….Na verder onderzoek kwam ik er achter dat al die beweringen simpelweg niet klopten. Inhoudelijk ga ik hier daar niet op in vanwege tijdgebrek. Waar ik mijn argumenten baseer zal ik binnenkort uittypen en met anderen delen, met Gods wil.

Tijdens de fase van mijn onderzoek kreeg ik als kers op de taart ook nog eens dromen over Jezus. En hoe meer ik naar Jezus begon te luisteren, des te meer Jezus naar mij toekwam. Het gebed van mijn predikant werd verhoord. En ook omdat ik spontaan op zoek was, kwam de Heer mij bezoeken. Zowel in mijn dromen als in mijn dagelijkse leven. En met dagelijkse leven bedoel ik dat ik een nieuwe kijk kreeg. Ik verliet mijn vooroordelen over de Bijbel, en zag steeds meer in dat Jezus Heer en Redder is. Na meer dan acht dromen, en een goed onderzoek, waren al mijn vooroordelen verdwenen en al mijn argumenten beantwoord. Ik dacht aan mijn vraag die ik een tijdje geleden mezelf afvroeg: ‘Waarom ben ik geen christen?’ Nu had ik een antwoord op die vraag, namelijk: ik ben al een christen! Nu weet ik het zeker: ik geloofde als moslim in God, maar nu ken ik God! Geloven in God is heel wat anders dan God vinden. Net zoals je misschien in liefde wel gelooft, terwijl je nooit verliefd geworden bent. En net zoals de apostel Thomas kon ik eindelijk tegen Jezus roepen: ‘Mijn Heer en mijn God.’ De Zoon is van de Vader gekomen naar de aarde. En brengt ieder die naar het Licht loopt naar de Vader. Want alleen Hij, die van de Vader komt en Hem kent, kan de kinderen naar hun Vader brengen. Hij is de weg en de waarheid. Hij is de deur van de muur waar iedereen er tegen botst. Want niemand komt naar de Vader, behalve via de Zoon.

De Heer Jezus heeft me geleerd dat iedere zonde vernietigend is.

In de islam was er een slaaf en Heer relatie. Moslims zeggen dan ook vaak dat ze slaven van Allah zijn. Als moslim moest ik Allah dienen om zoveel mogelijk punten te scoren door zijn bevelen te volgen. En nu ik een christen ben, is het een Vader en zoon relatie. Mijn bekering is het antwoord op de uitnodiging van mijn hemelse Vader. Als moslim was ik zeer religieus, maar als christen volg ik niet meer wetten om me vrij te spreken van het oordeel, maar heb een relatie met mijn hemelse Vader die ondanks al mijn fouten mij niet zal oordelen. Want ik ben immers zijn kind, en Hij mijn Vader. Hoe slecht het kind ook is, de Vader zal het kind uiteindelijk omhelzen. Als moslim was ik zeer bang voor het oordeel, en moest ik wel de wetten van de islam volgen. Niet omdat ik het altijd wilde. Maar omdat er geen andere uitweg was. Maar die was er dus wel: de hemelse Vader die mij zoveel genade en liefde geschonken heeft, waardoor ik meer dan ooit gehoorzaam ben. Niet uit angst, en niet omdat we perfect moeten zijn, maar als antwoord op deze eeuwige liefde. Ik ben mij nu bewuster van mijn zonden. Als moslim dacht ik: zolang ik meer goede daden heb, kan een zonde er wel bij. Maar de Heer Jezus heeft me geleerd dat iedere zonde vernietigend is. Zonde is geen spel. Van iedere zonde moet je je bewust zijn, en niet vertrouwen op je goede daden, maar vertrouwen op de genade van de Heer. Ik hoef me geen zorgen meer te maken. Want mijn leven is in Gods handen.

Ik wil iedereen uitnodigen om zich bewust te zijn van datgene waar je in gelooft. Zowel de Bijbel als de Koran roept de mensen op om bewust te geloven. We moeten niet geloven omdat onze voorouders het ook geloofden. Nee, we moeten eerlijk op zoek zijn, tot God bidden voor leiding en oprecht zijn. De Heer belooft dat wie zoekt zal vinden. En als een getuige weet ik dat die woorden waarachtig zijn. We moeten onze vooroordelen links laten liggen en oprecht op zoek gaan.

De Heer roept:

‘Kom! Laat wie dorst heeft, komen. Laat wie wil, het water nemen dat leven geeft. Gratis!’ (Openbaring 22:17)

‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’
(Matteüs 11:28-30)